Wolkenwandelaar

Ik wandel frank en vrij rond.
Licht en zacht, alsof ik op een wolk loop.
Langzaam aan heb ik geen wensen meer.
Het maakt mijn hoofd licht en aangenaam.
Zorgen horen bij gedachten over toekomst of verleden.
Mijn gevoel vertelt me dat er alleen liefde is,
elke keer dat ik mijn hart open om het te ontvangen.
Wanneer ik het koud heb, komt er warmte.
Wanneer ik honger heb, is er opeens voedsel.
De stroom van Liefde brengt het allemaal naar me toe.
Ik hoef er alleen op te vertrouwen.
april, Sapporo

Je kunt wandelen op de wolken wanneer je volledig vrij bent van
bedenkingen en twijfel.
Toen ik op een dag wakker werd en de wereld met andere ogen zag, was
mijn oude leven voorbij. Dingen die vroeger belangrijk leken, waren nu
gekrompen tot onbeduidende rimpelingetjes. Alles lijkt zo minuscuul als je
het afzet tegen het heelal of tegen de eeuwigheid die oneindig is.
Wat is een jaar, tien jaar? Afgezet tegen een mensenleven is tien jaar een
flink stuk. Maar gezien als fragment van miljoenen jaren is het niets.
Hetzelfde geldt voor materiële dingen waarover we ons druk maken. Bezit
geeft ons de schijn van zekerheid, maar in wezen is niets zeker en kunnen
we nergens op rekenen, omdat alles toevallig en betrekkelijk is. Ik word heel
blij van deze gedachten. Het maakt me zo licht als een veertje. Ik voel me
een wolkenwandelaar.